خبر احکام صادر شده از سوی به اصطلاح دادگاه متهمان اشوب های پس از انتخابات را مطالعه کردم . و بیش از اینکه  از احکام صادر شده ناراحت و متاثر باشم به روند پیگیری و رسیدگی به پرونده های سیاسی در نظام قضایی فکر می کردم .
از لحظه دستگیری تا صدور حکم چقدر مطابق  اصول قانونی  رفتار می شود  ؟ ایا قاضی پرونده به واقع  بی طرف است ؟ ایا قاضی واقعا مستقل است ؟
مشاهده  اتفاقات پس از انتخابات و روند رسیدگی به جرائم به خوبی نشان می دهد  که  علی الخصوص در جرایم سیاسی هیچ قضاوتی در کار نیست و هر فردی که ذیل عناوین اتهامی نظیراقدام علیه امنیت ملی ، نشر اکاذیب و .. در دادگاه حاضر شود پیش از انکه به عنوان متهم شناخته شود مانند مجرم با او برخورد می شود .
قاضی پرونده یا خود از مراجع امینتی از جنس اطلاعاتی است یا با مشاوره انان ،احکام را صادر می کند و یا حتی پیش از برگزاری دادگاه رای صادر شده است .
گاهی فکر می کنم در دادگاه هایی از جنس پرونده های سیاسی و امنیتی اساسا اضهارات متهم و دفاعیات وکیل مدافع او بی تاثیر است گویا شنیده نمی شود  .
با مشاهده اتفاقات اخیر در دستگاه قضایی ، گاهی فکر می کنم اساسا قضاوتی در کار نیست و قرار نیست کسی تحت عنوان قاضی به قضاوت بنشیند و بر اساس قانون برای متهم ، حکمی صادر کند .
گاهی قکر می کنم اساسا متهمی وجود ندارد ، همه کسانی که تحت هرعنوان  مجرمانه ای در دادگاه حاضر می شوند همه مجرم هستند .
با دیدن برخی رفتارها احساس می کنم  اساسا اصل قانونی بودن جرم یک اصل بیهوده است که در قانون وجود دارد و کسی به ان توجه ندارد .
گاهی فکر می کنم که نظام قضایی ایران در مورد بررسی پرونده های سیاسی ، از همه نهاد ها با محدودیت بیشتری برخوردار است و استقلالش توسط برخی نهادهای دیگر از بین می رود .
گاهی فکر می کنم قضاوتی در کار نیست ..

پ.ن : نمی دانم غلط فکر می کنم یا غلط می کنم که فکر می کنم ..به هر حال به نظر من این مسائل باعث مکدر شدن چهره  نظام قضایی شده است . موضوع را خیلی ساده وسطحی مطرح کردن اما فی الواقع مساله بسیار ریشه دار تر و عمیق تر از این حرف هاست